چگونه شروع می کنی رفتن را
گاهی کهدلت هوای آسمانی شدن را میکند، وازتعلقات خسته میشوی.، نیازمندخلوتگاهی هستی که عرفانبیافریند، عشق تحویل دهد، وآرامش رامعنا کندو بوی خدایی شدن بدهد.....آنگا

چگونه شروع می کنی رفتن را

1393/12/20 | نسخه قابل چاپ | نویسنده : حمید بیاتی

گاهی که دلت هوای آسمانی شدن را میکند، وازتعلقات خسته میشوی.، نیازمندخلوتگاهی هستی که عرفان بیافریند، عشق تحویل دهد، وآرامش رامعنا کندو بوی خدایی شدن بدهد.....آنگاه شوروهیجانت راهنمای مسیرت میشود ...نه آنکه بخواهی که باید دعوت شوی..به آنسویی که پاکی محض است، و خلوص مطلق ...

 جایی که ناامیدی و هق هق گریه ات به لبخند وامید تغییر میکند، جایی که دلمردگی وافسردگیت بانشاط عوض میشود...جایی که دعوت شده ای طعم زندگی رادارد.

نفسهایت عطری میشوندودعاهاییت آسمانی، منیت وخودخواهی دور شده وآن لحظه به دلت وعده یکرنگی وصداقت میدهی, چون به جایی که آمده ای ایمان داری......

دعوت شده ای به میعادگاهی که امام هست  یا امامزاده ای ، ردپایی از کریمی هست یا نشانی از عالم با کرامتی ...

آنجا که دعوت شده‌ای هرکجاوبه هرنامی باشد دلت را سیقل می دهد چون توهستی ، خدا هست ودیگر هیچ




موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها:
نام :
ايميل:
سايت:
کد تایید:
ارسال نظر به صورت خصوصي به مدیر سایت

ساخت وبلاگ